سفر هرکه را دیده‌ام برده‌است

یا حق...

سفر هرکجا سایه گسترده‌است

چه‌ها بر سر آدم آورده‌است

کسی را که یک عمر چشم‌انتظار…

به یک چشم‌برهم‌زدن برده‌است

کسی را که در یاد خواهی‌سپرد:

کجا، کِی خداحافظی کرده‌است

تو گویی که ما را برای وداع

زمین راه و بی‌راه پرورده‌است

سفر هرکه را دیده‌ام برده‌است

سفر هیچ‌کس را نیاورده‌است............

---

در کاهدان گشتی که سوزن پس بگیری؟

از شعله‌های عشق خرمن پس بگیری؟

من کوه صبرم از تو اما آه کافی‌ست

تا در تمام سال بهمن پس بگیری

در کوره‌‌ی خودسوزی من ضربه‌ها خورد

تا جای دل یک تکه آهن پس بگیری

تو می‌توانی پنجره فولاد باشی

باید خودت را از تبرزن پس بگیری

من ریشه‌هایم در سراب عشق خشکید

چیزی ندارم تا تو از من پس بگیری

---

پاک و برقرار باشید..: زهرا

....دلتنگم.....همین

یا نور...

یا ثامن الحجج دل ما وا نمیشود

خیلی تلاش کرده ام اما نمیشود

هر جا که رفته ام و به هرکس که گفته ام

گفته به دست من گره ات وا نمیشود

نازم به شاعرت که چه زیبا سروده است

وقتی دل شکسته مداوا نمیشود...

«دستت بزن به دامن سلطان که هر جواب از او شنیده میشود ، الا :نمیشود»

حالا من شکسته دل خسته ی غریب

رو کرده ام به سوی تو آقا، نمیشود؟

گفتم "سلام حضرت مشکل گشا "

و بعداذن دخول خوانده ام آیا نمیشود -

راهم دهی حرم؟که به ناگه کسی زغیب

تغییر داد قافیه ام را که میشود! ....

امشب حاضر بودم همه زندگیمو بدم ولی تا صبح اونجا باشم.....چقدر دلم تنگه ....


÷اک و برقرار باشید...: زهرا

نگذار با تو از این غریبه تر بشوم...

یا نور....

کفشهایم کجاست؟ میخواهم بی خبر راهی سفر بشوم

مدتی بی بهار طی بکنم دوسه پاییز دربه در بشوم

خسته ام از تو از خودم از ما، ما ضمیر بعید زندگی ام

دونفر انفجار جمعیت است پس چه بهتر که یک نفر بشوم

یک نفر در غبار سرگردان یک نفر مثل برگ در طوفان

می روم گم شوم برای خودم کم برای تو دردسر بشوم

حرفهای قشنگ پشت سرم آرزوهای مادر و پدرم

حیف خیلی از آن شکسته ترم که عصای غم پدر بشوم

پدرم گفت دوستت دارم پس دعا میکنم پدر نشوی

مادرم بیشتر پشیمان که از خدا خواست من پسر بشوم

داستانی شدم که پایانش مثل یک عصر جمعه دلگیر است

نیستم در حدود حوصله ها پس صلاح است مختصر بشوم

دورها قبر کوچکی دارم بی اتاق و حیاط خلوت نیست

گاه گاهی سری بزن نگذار با تو از این غریبه تر بشوم

پاک و برقرار باشید : زهرا